LANGUSTNIK LADACO {Mackled Malaclaw}
Klasyfikacja MM: XXX
Langustnik jest stworzeniem lądowym, spotykanym głównie na
skalistych wybrzeżach Europy. Chociaż jest nadzwyczaj podobny do homara, pod
żadnym pozorem nie powinno się go zjadać, ponieważ spożycie jego mięsa wywołuje
wysoką gorączkę i nieprzyjemne, zielone zabarwienie twarzy. Langustnik ladaco
osiąga długość dwunastu cali i jest jasnoszary w ciemnozielone plamki. Żywi się
małymi skorupiakami, ale nie pogardzi też większą zdobyczą. Ukąszenie langustnika
wywołuje nietypowy efekt uboczny, polegający na tym, że przez tydzień po
ugryzieniu ofiara ma wyjątkowego pecha. Jeśli ugryzł cię langustnik, nie zakładaj
się i nie spekuluj, ponieważ sprawy na pewno potoczą się nie po twojej myśli.
LELEK WRÓŻEBNIK (nazywany też irlandzkim feniksem) {Augurey — Irish Phoenix}
Klasyfikacja MM: XX
Lelek wróżebnik jest zwierzęciem rodzimym Wielkiej Brytanii
i Irlandii, ale można go czasem spotkać w innych rejonach północnej Europy.
Jest to chudy i ponury ptak, przypominający małego i niedożywionego sępa o
zielonkawoczarnym upierzeniu. Jest wyjątkowo nieśmiały. Gnieździ się w jeżynach
i innych ciernistych krzewach, żywi się dużymi owadami i elfami, lata tylko
podczas silnego deszczu, a przy lepszej pogodzie pozostaje w gnieździe o
kształcie łzy. Lelek wydaje charakterystyczne niskie, drżące dźwięki. Kiedyś
uważano, że wróżą one śmierć. Czarodzieje omijali gniazda lelka w obawie
usłyszenia tego rozdzierającego serce krzyku, uważa się też, że niejeden czarodziej
dostał ataku serca, kiedy przechodząc przez zarośla, usłyszał jęki ukrytego w
gąszczu lelka. Jednak wytrwałe badania do wiodły ostatnio, że lelek śpiewa
wyłącznie przed nadciągającym deszczem. Od tej pory lelki wróżebniki stały się
modnymi zwierzątkami domowymi, które mają przepowiadać pogodę, chociaż w zimie
wielu osobom trudno znieść ich nieustanne jęki. Pióra lelka nie nadają się do
pisania, ponieważ odpychają atrament.
Urik Kaprawe Oko trzymał w swojej sypialni aż pięćdziesiąt oswojonych lelków wróżebników. Pewnej wyjątkowo deszczowej zimy zawodzenia lelków doprowadziły Urika do przekonania, że już umarł i stal się duchem. Próby przenikania przez ściany swojego domu doprowadziły go do stanu, który jego biograf, Radolphus Pittiman, określił jako “wstrząs mózgu trwający dziesięć dni".
Urik Kaprawe Oko trzymał w swojej sypialni aż pięćdziesiąt oswojonych lelków wróżebników. Pewnej wyjątkowo deszczowej zimy zawodzenia lelków doprowadziły Urika do przekonania, że już umarł i stal się duchem. Próby przenikania przez ściany swojego domu doprowadziły go do stanu, który jego biograf, Radolphus Pittiman, określił jako “wstrząs mózgu trwający dziesięć dni".
LEPROKONUS (nazywany czasem klaurikornem) {Leprechaun —
Clauricorn}
Klasyfikacja MM: XXX
Chociaż inteligentniejszy od elfa i mniej złośliwy od topka,
chochlika czy bachanki, leprokonus jest wielkim psotnikiem. Spotykany wyłącznie
w Irlandii, osiąga wzrost do sześciu cali i jest zielony. Sporządza sobie
proste ubrania z liści. Leprekonusy jako jedyne spośród “karzełków"
potrafią mówić, ale nigdy nie zażądały zmiany swojego statusu zwierząt. Są
żyworodne, żyją głównie w lesistych okolicach, ale lubią przyciągać uwagę
mugoli i dlatego w mugolskiej literaturze dziecięcej występują prawie tak
często jak elfy. Leprokonusy wytwarzają nadzwyczaj podobną do złota substancję,
która, ku ich wielkiej uciesze, znika po kilku godzinach. Żywią się liśćmi i
wbrew krążącej o nich opinii, nigdy nie wyrządzają ludziom poważniejszej
krzywdy.
LUNABALLA {Mooncalf}
Klasyfikacja MM: XX
Lunaballa jest niezwykle nieśmiałym stworzeniem, które opuszcza
swoją norę jedynie podczas pełni księżyca. Ma gładkie, bladoszare ciało, wyłupiaste
okrągłe oczy na czubku głowy i cztery wrzecionowate nogi o wielkich płaskich stopach.
Podczas pełni lunaballe wykonują tylnymi nogami skomplikowane tańce. Podejrzewa
się, że jest to rodzaj zalotów (owe tańce często pozostawiają w zbożu ślady w
postaci zawiłych geometrycznych wzorów, które stanowią wielką zagadkę dla
mugoli). Obserwowanie tańca lunaballi w świetle księżyca jest fascynującym
przeżyciem, może być również bardzo opłacalne, bo jeśli przed wschodem słońca
zbierze się ich srebrzyste odchody i rozsypie na grządkach z magicznymi ziołami
i na rabatach z kwiatami, rośliny urosną bardzo szybko i będą wyjątkowo silne.
Lunaballe spotyka się na całym świecie.
MANTYKORA {Manticore}
Klasyfikacja MM: XXXXX
Mantykora jest bardzo niebezpiecznym greckim zwierzęciem o
głowie człowieka, ciele lwa i ogonie skorpiona. Jest równie niebezpieczna jak
chimera i równie rzadka. Podobno cicho nuci, delektując się swoją ofiarą. Skóra
mantykory odbija większość zaklęć, a ukłucie jej żądłem powoduje natychmiastową
śmierć.
MEMORTEK {Jobberknoll}
Klasyfikacja MM: XX
Memortek (północna Europa i Ameryka) jest malutkim, niebieskim,
cętkowanym ptaszkiem, który żywi się małymi owadami. Przez całe życie jest
niemy, a tuż przed śmiercią wydaje długi krzyk składający się ze wszystkich
dźwięków, jakie słyszał w życiu, wyśpiewanych w odwrotnej kolejności. Pióra
memortka wchodzą w skład veritaserum i eliksirów wspomagających pamięć.
NIEŚMIAŁEK {Bowtruckle}
Klasyfikacja MM: XX
Nieśmiałek jest stworzonkiem pilnującym drzew, spotykanym najczęściej
w zachodniej Anglii, południowych Niemczech i niektórych lasach Skandynawii.
Trudno go zauważyć, ponieważ jest niewielki (do ośmiu cali) i sprawia wrażenie,
jakby składał się z kory, gałązek i dwóch małych brązowych oczek. Nieśmiałek
żywi się insektami. Jest pokojowo nastawionym i bardzo nieśmiałym stworzonkiem,
ale jeśli drzewu, na którym mieszka, coś zagraża, rzuca się na drwala lub dendrologa,
który próbuje uszkodzić jego dom, i stara się wydrapać mu oczy swoimi długimi,
spiczastymi palcami. Aby odwrócić uwagę nieśmiałka od drzewa, należy podać mu
trochę korników, a kiedy zwierzątko będzie nimi zajęte, szybko pobrać drewno na
różdżkę.
NIUCHACZ {Niffler}
Klasyfikacja MM: XXX
Niuchacz jest zwierzęciem brytyjskim. Te puchate, czarne, długopyskie,
drążące nory stworzonka mają szczególne upodobanie do wszystkiego, co się
świeci. Gobliny często wykorzystują niuchacze do poszukiwania ukrytych pod
ziemią skarbów. Chociaż niuchacz jest stworzeniem łagodnym, a nawet przymilnym,
nie powinno go się trzymać w domu, ponieważ może niszczyć dobytek właściciela. Niuchacze
mieszkają w norach wydrążonych nawet do dwudziestu stóp pod ziemią i rodzą od
sześciu do ośmiu młodych w miocie.
NUNDU
Klasyfikacja MM: XXXXX
Nundu jest wschodnioafrykańskim zwierzęciem, przez
niektórych uważanym za najgroźniejsze stworzenie na świecie. Ten gigantyczny
lampart, który mimo swych rozmiarów porusza się bezszelestnie i którego oddech
sprowadza zarazę mogącą uśmiercić całą wioskę, jeszcze nigdy nie został pokonany
przez grupę liczącą mniej niż stu wyszkolonych czarodziejów.















Brak komentarzy:
Prześlij komentarz